Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ιωάννα Σκλαβενίτη: "Σχεδόν ποτέ"


Ωσάν ολονυχτίας σταγόνα
Σε παρτιτούρας το ντελίριο
Έγειρε η μέθη της στιγμής
Σε μελωδίας κόρφο.
Σχεδόν ποτέ
Λευκό τριαντάφυλλο
Δεν ψέλλισε
Σ’ ανέμου τη μανία.
Προτού χαράξει,
Δάφνινα κόκαλα
Μιας μείζονος κλίμακας
Ξανασμίγουν.
Μυρίζει τάμα
Ανοιξιάτικης θυσίας.
Μελαγχολικές φωνές
Μιας παραμονής χρωμάτων
Αλητεύουν στους δρόμους.
Σχεδόν ποτέ
Τα βλέφαρα
Δεν ξέφτισαν στον χρόνο.
Εκείνος ο αδιαπραγμάτευτος
Νηματουργός των αποσιωπητικών
Νανουρίζει τα κρυφά γράμματα.
Φτύνει τα χέρια του.
Τίποτε δεν διεισδύει στο δέρμα του.
Εκτός από το μητρικό το γάλα.
Προλαβαίνουμε τη λιακάδα
Με λικέρ στο τσάι
Δίχως ζάχαρη.
Σχεδόν ποτέ
Αντίρρηση καμιά.



(από τη συλλογή ''Φεγγάρια Ηδονής", εκδ. Πνοή, 2017)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα