Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νάνσυ Δανέλη: "Ένα παράθυρο ανοιχτό"


Μουντό τοπίο βροχερό
κι όλο κοιτάς στο δρόμο
απ το παράθυρο.

Νερό πολύ.

Στα καφενεία οι καρέκλες
αφημένες στη βροχή
για να ξεπλένει από πάνω τους
τα λόγια.

Πάναγνες να τις παραδίνει
σαν να μην είχε τίποτα
μπροστά τους ειπωθεί.

Ένα παράθυρο
κι ας πέφτει η βροχή.
Ας περιμένουν
άδειες οι καρέκλες.

Ας μένει πάντα
ένα παράθυρο ανοιχτό
για να κοιτάς στο δρόμο
που έχει να περπατηθεί.

Για να σαι ο μάρτυρας
της ιστορίας της ύπαρξης.

Για να κοιτάς 
μες στην ψυχή σου
απ το παράθυρο.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα