Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έλενα Πολυγένη: "Κάτι υπάκουο στις εντολές της ανησυχίας"


Νυχτώνει· τ’ αστέρια σαν αιχμές
αστράφτουν τον κίνδυνο.

Κλειστά· οι σκεπές
κατηφορίζουν· συντρίβονται
– δε βαριέσαι.

Είπα ότι η νύχτα θ’ απαλύνει
– αλλά πώς.

Πάντα ο πόνος φέγγει
με κάποιον τρόπο.

Σπασμένο κρύσταλλο το φως
εισχωρεί μέσα μου.


(από τη συλλογή "Τα δευτερόλεπτα των ζωντανών στιγμών", εκδ. Γαβριηλίδης, 2017)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα