Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μακάριος Σιγάλας: "Τα αρώματα μιας μοναξιάς"



Σαράκι αρρωστημένο αυτό το κάτι που μέσα μου σαπίζει,
πληγές αλατισμένες, φιλέματα δίχως έλεος οι εμπειρίες
που μου χάρισαν τα μάτια της θλίψης.
Αναστολές τυραννικά ρημάζουν,
την πονεμένη μου, από την κοσμική ηθική, φαντασία,
θανατερές καταδύσεις σε σπασμένες εικόνες
και στα γυμνά μου κόκαλα.
Άδειο το φιλί, μια ύποπτη προσέγγιση πικρόχαρη
και μια προσπάθεια μουγκή.
Πως να υποτάξεις της έξαψης την αλλοφροσύνη
σε φτιασιδωμένα όνειρα;
Επαληθεύεται ο όλεθρος και μένεις μόνος,
μες τα ημίμετρα,
να κυλιέσαι από μοναξιά σε μοναξιά,
να τρέμεις με μιαν αθέατη απόγνωση,
για την ανταπόκριση που κρεμάστηκε
στο χάρτινο ταβάνι του κουκλόσπιτου.
Μένεις να καταριέσαι όσους χάθηκαν νωρίς,
πριν την ώρα του κατακλυσμού,
συντετριμμένος και εξουθενωμένος αγύρτης.
Έκτισες καημένε, του παραδείσου σου τις θύρες ,
σφραγισμένες
και όσοι δεν γνώρισαν του πυρετού,
 την ασφυχτική τρυφερότητα,
δεν μπόρεσαν να μπουν
και έμειναν να περιδιαβαίνουν
στης κόλασης σου τα καλντερίμια τα αχειροποίητα.  
Ξερίζωσε ο καιρός το πνεύμα μου
και πάλι το ρίζωσε στα ανάκλιντρα τα βραχωμένα ,
εκεί που σωπαίνουν οι απελπισμένοι
και που ο φόβος ψάχνει να φορέσει
μες σε χιλιάδες προσωπεία το ιδανικό.
Ξένες φωτιές που τρεμουλιάζουν από τις θύμησες
και από της επιθυμίας την καρτεριά για τρυφερότητα.
Δεν θα καρπίσουν οι σπόροι στα ρημάγματα
μήτε τα γελασμένα λόγια θα φανερωθούν
μήτε οι αγκαλιές   οι ανθοστολισμένες.
Γέρασα να περιμένω το ιοφόρο βλέμμα της λήθης
και σκιάχτηκα πια από του παραπόνου τα φιλέματα.



(από τη συλλογή "Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου", εκδ. Συμπαντικές Διαδρομές, 2013)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα