Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παvαγιώτης Δαμκαλής: "Bρεμένη σαvίδα ποίηση"



ποιον να πιάσω ποιον ν’ αφήσω
μονάδες μέτρησης όλου του χρόνου
σπασμένοι λεπτοδείκτες στη δροσιά
αγκαλιασμένων πεύκων

τέλος κι αρχή στο έσχατο του κύκλου σημείο
άνοιγμα μαζί αυλαίας και θανατική ποινή
αν είχα τα μάτια μου ανοιχτά
θα λαμπύριζαν τα στάχυα
και άσπρες πεταλούδες θα ’βγαζα απ’ τα μανίκια

χαμσουνικός ο κόμπος στο στομάχι
λάθος δρόμος – λέει
στραβός είν’ ο γιαλός – λέω
και ξερνάω μουγκά γέλια
μάλλον έχω πνιγεί ή το ρέμα στέρεψε
χάσκει στο άκουσμά μου
η σιωπή ανήξερων αμνών

ποιητής αν θέλεις να ’σαι
κόψε το κακό το θέατρο
ξήλωσε τα σανίδια και το σάπιο χειροκρότημα
άνθρωπος από κάτω πρωταγωνιστής


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα