Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παυλίνα Παμπούδη: "Έγχρωμη. Οι παίκτες ξαφνιασμέvοι, με κόκκινα μάτια σαν κουνέλι. (Trapola σημαίνει παγίδα)"



Πώς βρέθηκα εδώ;
Εκ μέρους κάποιου. Κάποιου προγόνου μάλλον.
Θαρρώ, εγώ δεν ήθελα να παίξω.
Δεν θυμάμαι.
Τέλος πάντων. Καλά.
Φαίνεται
Ένα απλό παιχνίδι με χαρτιά. Όμως,
Δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται.
Συχνά, τα ξημερώματα,
Αόρατοι μες στους καπνούς συμπαίκτες
Θεοί,
Κατάδικοι κι αυτοί στη δύναμή τους,
Άλλα χαρτιά ανακατεύουν.
Ανακατεύουν, κόβουν και μοιράζουν
Στον πάνω κόσμο
Τις εικόνες μου και τους καθρέφτες μου
Σε στάσεις και χορούς.
Μες στους καπνούς,
Ανακατεύουν, κόβουν και μοιράζουν
Άλλα χαρτιά.

Με κλέβουν,

Εμένα, τον αδικαιολόγητα θνητό.


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα