Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εύα Σταματοπούλου: "Νηστεία εδάφους ή Σαρακοστής άπαντα"



Τόσο πεινασμένοι πια για λίγη αγάπη
Που γλείφουμε τα χέρια
Όσων μας χαϊδεύουν
Ελαφρά στο μέτωπο
Ή που το δάκρυ μας σφουγγίζουν
Λίγο πριν πέσει καταγής

Τόσο διψασμένοι πια για καρδιοκτύπια
Που σβήνουμε με μια μονοκοντυλιά
Όλη τη ζωή μας
Και τη φορτώνουμε με κόπο
Σε μια κιτρινισμένη φωτογραφία τσέπης.



(από τη συλλογή "Της ψυχής μου αναλλοίωτο φως")

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα