Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λέλη Mπέη: "H καπvισμένη μητρόπολη"



Η νύχτα μίκρυνε
Έγινε ένα σκοτάδι μεταλλωρύχων
καθώς οδηγώ στην καπνισμένη μητρόπολη
Από το κενό της σιωπής
αιωρείται ένα άλλο σοβαρότερο κενό
που μένει πίσω μου και όσο προχωρώ
αυτό μεγαλώνει
Το παρελθόν παίρνει διάφορες μορφές
στο πίσω τζάμι
Δίπλα μου κάθεται η απίστευτη πληροφορία
Μέσα στο σκοτάδι
δεν είμαι μόνο εγώ.
Σε μια παλιά γραφομηχανή
το ασπρόμαυρο φιλμ ξετυλίγεται
Το χτισμένο ποτάμι ακούγεται
στο βάθος να τρέχει
Όχι πάνω από εκατό χρόνια
δεν γίνεται να ζεις
στην καπνισμένη μητρόπολη
Πάνω από εκατό χρόνια δεν γίνεται. Όχι
Το βαρόμετρο του καιρού δείχνει
πως δεν θα σταματήσει να βρέχει
Παρακολουθώ ένα ρεύμα αιθάλης
να κρέμεται στα σκοινιά της πόλης
Τα φουγάρα δυστυχώς θα αυξηθούν
Ο δρόμος σβήνει τα ίχνη κάθε τόσο
σαν τους καθαριστήρες στο τζάμι
Το ρυάκι κελαρύζει ήρεμο στο δάσος
το δάσος γεμίζει ανεξίτηλο έρωτα
Μια μακρινή ντουφέκια πίσω από
τους λόφους
Δεν ασχολείται κανείς.
Ο δρόμος χάνεται μέσα σε κατάλευκα σύνορα
Μια σιδερένια γέφυρα τρυπάει δυτικά
τα πλευρά της πόλης
Όχι. Εκατό χρόνια να ζεις στην καπνισμένη μητρόπολη.
Όχι


(από τη συλλογή "Η καπνισμένη μητρόπολη", εκδ. Ίκαρος, 2015)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα