Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Mαρία Kουλούρη: "Mυκήνες"



Το μεσημέρι στον ελαιώνα
Ακούγαμε τη ζέστη και τις φωνές
Κάποιοι λέρωναν τις παλάμες τους
Μάζευαν αδικημένους καρπούς
Έτρεχαν να προλάβουν την πείνα της γης
Ο χρόνος χτυπούσε τα στομάχια τους
Και εκείνοι τα δέντρα
Χρυσή βροχή πότιζε τους σκυμμένους συλλέκτες
Ώσπου στο τέλος άδειαζαν τα κλαδιά
Και τότε έπιανα δουλειά εγώ
Μέχρι το βράδυ
Κρεμούσα παγίδες στους γυμνούς κορμούς
Ύστατη ελπίδα για εκείνο το βλέμμα σου


(από τη συλλογή "Ρολόγια και άλλοι χτύποι", εκδ. Μελάνι, 2015)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα