Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ρουμπίνα Θεοδώρου: "Εβδομαδιαία αναφορά"


Τετάρτη σήμερα.
Διεκπεραίωσα όλες τις υποθέσεις
που άφησε ανοιχτές
η προτροπή της Δευτέρας
κι αν δεν έχω ορατότητα
στης Παρασκευής τη θέα,
οφείλεται στο ότι, το ενδιάμεσο,
την Τρίτη ακόμη κηδεύει.

Αυτές οι Δευτεροτριτοτετάρτες της πολυχρησίας
πολύ αετονύχισσες αποδείχτηκαν,
αφού κατάφεραν κι επέκτειναν
τόσο πολύ τις διαστάσεις τους,
ώστε αγκίστρωσαν συλλήβδην τη βδομάδα
από ένα "εξαρτάται πώς το βλέπεις".
Κοίτα, λοιπόν, πώς
τα φορεμένα τσουβάλια τους
μ' εγκυμονούν
και δεν είναι για γέλια το γεγονός
ότι τραβώντας με από 'δω τα πολυπαθή
και τραβώντας με από 'κει τα συμβαίνοντα,
με ξηλωμένες ραφές θα γεννηθώ
και παρ' όλα αυτά θα επιζήσω.

Δεν παραιτήθηκε αμαχητί, το ξέρω,
η ερμαφρόδιτη προφητεία,
άλλωστε ξανάγραψα γι' αυτήν
κατά την προεμβρυική μου ηλικία,
γι' αυτό και δε μου συγχώρεσε ποτέ
το απλανές της θηλυκότητας
και το αρρενωπόν της πλάνης.

Με τόση γαλάζια αδημονία που λούστηκα
και από τόση αμείλικτη βεβαιότητα
που ελάφρυνα,
τι τη θέλω πια
την πιθανότητα της επανόδου
στο επιζήμια ωφέλιμο
και την περιφρούρηση των αδιεξόδων
διαγωνίως και περιφερειακώς της υφηλίου;

Φημολογείται ότι τώρα που έχω
το προβάδισμα στους ουρανούς,
ότι τώρα που κρατώ απ' το λαιμό
το ομοίωμά μου,
θα πληκτρολογώ αποκλειστικά και μόνον
ανταύγειες με απανεμιά
και αφηρημένους κομήτες σε αυλές
κι όχι τις συνήθεις
χρήσεις και αχρηστίες,
μοιχαλίδες και παρθένες,
επαναστάσεις και τρωκτικά,
–μη διακόπτεις, τώρα συνομιλώ
με τα σύμβολά μου–
μπορεί να γίνει κι έτσι
ή μπορεί και ν' απαθανατίσω
μονοκοντυλιά το μάταιο.

Υπολείπομαι μόνο μιας αμυχής
ενός γκρεμοτσακίσματος και τριών καταγμάτων
απ' το ολοκληρωτικό μάδημά μου.
Μέχρι τότε, ας τελειώσει
το μελάνι των προϋπαντήσεων,
ας τελειώσει το χαρτί
που υποθάλπει το αστείρευτο,
ας τελειώσει κι αυτή η παρεξήγηση
της εύπορης μνήμης μου
και είμαι πρόθυμη
να εκχωρήσω τα δικαιώματά μου
στο ξεπροβόδισμα της Κυριακής.


(από τη συλλογή "Ωστικό κύμα", 1999)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα