Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης Zουγκός: "Άτιτλο"




Κοιμάσαι;
Ωραία, η ιστορία αρχίζει
δεν θα την καταλάβεις αλλά αρχίζει

ταξίδια εξωτικά και αναπαυτικές πολυθρόνες, υπήρξαν
στιγμές και ένα ποτήρι κρασί που δεν τελείωσα ποτέ, περιμένει
θάλασσες φίλε και σκέψεις να θέλουν, διαφυγή

Φέρνω στο σπίτι λοιπόν την βροχή
δωμάτιο στενό και παράθυρα κλειστά, καμιά παγίδα
μην αμφιβάλλεις έτσι ήταν πάντα, η ζωή
μικρές ανάσες πριν την πνιγμονή.

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα