Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ακριβή Κακλαμάνη: "Βαβέλ πλεούμενη"




Εν μέσω αδιευκρίνιστων προθέσεων έριχνε δίχτυα
ξεχνούσε να τα σηκώσει – μπαγιάτευε το θέμα.
Χωρίς αιδώ πετούσε την πραμάτεια
στην ανοιχτή θάλασσα – ήθελε, λέει
να ταξιδέψει, κάποτε.

Το γύριζε ο άνεμος
σε σχήμα σκόρπιας χαράς – περίμενε
να μαζευτεί καιρός.
Σταγόνες κόκκινης βροχής

στο πρόσωπο, στο πρόσωπο, μονολογούσε
τα μάτια κλείνοντας
μ’ ύφος ανθρώπου που ξόδεψε τις προσδοκίες του όλες
σ’ ένα απόγευμα μέσα.

“Αλλού σκίζεται η ζωή και αλλού στάζει το αίμα.”


(από τη συλλογή “Μιλημένο νερό”, εκδ. Πατάκη, 2018)

Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα