Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κλεοπάτρα Μακρίδου: "Και πάλιν λέξεις"





Οι λέξεις πέρασαν αμετάκλητα
στην αθέατη πλευρά των άστρων
που μόνο οι ψυχές ταξιδεύουν.
Βαμμένες με αίμα
τριγυρνούν με βαρύ φορτίο
στο πλακόστρωτο του φεγγαριού
αναμένοντας την ουράνια ιεροτελεστία
μέσα στην κακοφωνία του σύμπαντος.
Διπλωμένες στα δυο
να βαδίζουν σκυφτές
προς την ετυμηγορία…


(από τη συλλογή  "Εντοπία φωνή", εκδ. Κουκκίδα, 2017)


Σχόλια

Δημοφιλή ποιήματα του μήνα